Jak się pisze?
Nadziei czy nadzieji?
Poprawnie: nadziei
Błędnie: nadzieji
Piszemy nadziei, bez „j” na końcu.
Dlaczego tak?
Ortuś mówi: Dlaczego tak?
„Nadziei” to dopełniacz, celownik i miejscownik wyrazu „nadzieja”: bez nadziei, w nadziei. Piszemy „ei”, bez „j”. Zapis „nadzieji” jest błędem. Pomaga odmiana: nadzieja, nadziei, nadzieję.
Przykłady
- Tata ma wiele nadziei na wygraną.
- Nie trać nadziei, na pewno się uda.
- Żyję w nadziei na dobry sprawdzian.
Sprawdź się: mini-dyktando
3 zdania z „nadziei”. Posłuchaj, napisz i kliknij „Sprawdź”.
Czyta Ortuś
Kliknij „Start”, a strona przeczyta pierwsze zdanie.
Ta przeglądarka nie ma polskiego głosu. Włączyliśmy tryb „Rodzic czyta”: rodzic klika „Pokaż zdanie rodzicowi” i czyta na głos, a sprawdzanie działa tak samo.
Twój tekst
Popraw te wyrazy
Darmowa gra do ortografii
Ćwicz z Ortusiem
Darmowa gra i aplikacja do ćwiczenia ortografii: dziecko wybiera między ó i u, rz i ż, ch i h, a duszek Ortuś od razu tłumaczy zasadę. Działa w przeglądarce, na iPhonie i na Androidzie.
- ponad 4500 wyrazów
- 360 dyktand
- zasada przy każdym błędzie
- iPhone, Android i przeglądarka
Gra z Ortusiem
ó i u, rz i ż, ch i h: dziecko wybiera pisownię, a duszek tłumaczy zasadę.
Podobne pułapki
Pytania rodziców
Jak brzmi mianownik wyrazu „nadziei”?
To „nadzieja”: wielka nadzieja, mała nadzieja. Forma „nadziei” jest od niej utworzona.
Jak brzmi liczba mnoga?
Mówimy: nadzieje, a w dopełniaczu bez nadziei.